|
เขียนโดย สุนิสา จำวิเศษ
|
ในความหลากหลายของชุมชนต่างๆ เหล่านั้น มีความคล้ายคลึงกันอยู่หลายประการ อย่างหนึ่งคือ ชุมชนต่างๆ นั้นต่างให้ความสนใจในมิติทางจิตวิญญาณ คงไม่ต้องกล่าวถึงชุมชนที่ตั้งขึ้นโดยมีเป้าหมายอยู่ที่การบรรลุผลทางจิตวิญญาณโดยเฉพาะ ที่ออกแบบโครงสร้างชุมชนในด้านต่างๆ ให้เอื้อต่อการฝึกฝนทางจิตวิญญาณตามความเชื่อของตนเอง แต่น่าสนใจที่แม้ชุมชนที่ไม่ได้มีเป้าหมายทางจิตวิญญาณโดยตรงต่างก็ให้ความสนใจอย่างสำคัญกับการฝึกฝนตนเองด้านใน
ความคล้ายคลึงอีกประการหนึ่งคือ ชุมชนต่างๆ นั้นต่างให้ความสำคัญกับมิติทางนิเวศวิทยา พวกเขามีความห่วงใยในสิ่งแวดล้อม ความยั่งยืนทางนิเวศ ความงามของธรรมชาติ การมีความรักและเคารพในชีวิตอื่น
ในด้านเศรษฐกิจ พวกเขาต่างเห็นความสำคัญของการพยายามพึ่งตนเอง โดยแสวงหารูปแบบเศรษฐกิจที่สร้างผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด
อีกประการหนึ่งคือ ชุมชนต่างๆ เหล่านั้นมักเกี่ยวข้องกับการเกื้อกูลสังคมด้านใดด้านหนึ่ง แม้ว่าโดยความตั้งใจดั้งเดิมของพวกเขาบางชุมชนเพียงต้องแสวงหารูปแบบชีวิตที่พึงปรารถนา ไม่ได้หมายมุ่งจะทำงานเพื่อสังคมแต่อย่างใด แต่ในภายหลังพวกเขาก็หันมาสนใจชุมชน/สังคมโดยรอบและกระทำการไม่ทางใดก็ทางหนึ่งในการเกื้อกูลชุมชน สังคม ผู้คน หรือธรรมชาติ
วิถีทางการใช้ชีวิตในรูปแบบชุมชนจึงเป็นเรื่องน่าสนใจโดยเฉพาะชุมชนตั้งใหม่ต่างๆ ที่เกิดขึ้น เพราะดูเหมือนว่าวิถีชุมชนนำคนไปสู่การฝึกฝนตนเองด้านใน และการมีสำนึกห่วงใยใส่ใจในธรรมชาติและสังคม มีอะไรในวิถีชีวิตชุมชนที่ก่อให้เกิดสำนึกเหล่านี้ขึ้น? อะไรคือความเป็นไปได้และเป็นไปไม่ได้ของการบุกเบิกชุมชนใหม่? ปัญหาและความท้าทายของชีวิตชุมชนคืออะไร? บรรยากาศของความรัก มิตรภาพ หรือความขัดแย้งเป็นอย่างไร?
ในคอลัมน์ “ชุมชนแห่งการเรียนรู้นี้” มุ่งเน้นนำเสนอแง่มุมที่น่าสนใจจากประสบการณ์ของชุมชนต่างๆ ในเมืองไทย ติดตามประสบการณ์เฉพาะของแต่ละชุมชนได้ในครั้งต่อๆ ไป
|
